Feeling down

Παρά το γεγονός οτι είμαι πολύ αισιόδοξη νιώθω πολύ down ψυχολογικά. Είχε να μου συμβεί αρκετά χρόνια και αυτό με προβληματίζει. Ίσως να φταίει οτι λόγω διαβάσματος δεν με έχει δει ο ήλιος 2 μέρες τώρα. Ίσως να έχω συνηθίσει να τρέχω σαν τρελή καθημερινά και να είναι μέρος της συμπεριφοράς μου, ίσως να συμβαίνουν κι άλλα πολλά ( οι καταγεγραμμένες γκαντεμιές) με αποκορύφωμα το break down του pc μου (πως θα δω εγώ τώρα τις αγαπημένες μου σειρές που με χαλαρώνουν;) και τα επερχόμενα έξοδα...
Πολλά ίσως και μια νεκρική σιγή να απλώνεται στο σπίτι...
Μερικές φορές χρειάζεται όμως...

Και οι αναποδιές συνεχίζονται... αλλά δεν το βάζουμε κάτω...
Μας έσπασαν το κατάστημα οι κουκουλοφόροι. Είναι θαύμα πως η Ελένη πρόλαβε και έκλεισε την πόρτα.. Στις ειδήσεις δεν το έδειξαν καθόλου.
Ήμουν μέσα εκείνη την ώρα και ένιωσα φόβο. Ακόμα θυμάμαι τον ήχο της βαριοπούλας στο τριπλό τζάμι. Θραύσματα έπεφταν παντού.
Μετά ταμπουρώθηκαν στη Νομική. Η αστυνομία δεν ήρθε ποτέ. Αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ ήταν το "γιατί".

Οκ, αρχίζω να πιστεύω στη γλωσσοφαγιά αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω τα παρακάτω:

- Πριν φύγω για Βαρκελώνη παθαίνω μόλυνση στο μάτι μου και γίνεται τούμπανο οπότε είμαι με κολύρια και αλοιφές και την προσευχή να περάσει μέχρι να ταξιδέψω
- Στο δρόμο για το αεροδρόμιο το αμάξι εμφανίζει πρόβλημα, χάνει υγρά και στο τσακ είμαστε να χάσουμε την πτήση
- Στη Βαρκελώνη ρίχνουμε έναν απίστευτο καυγά
- Στην Βαρκελώνη παθαίνω τροφική δηλητηρίαση και μένω το τελευταίο βράδυ μέσα στο ξενοδοχείο να κοιμάμαι με τα κοκόρια
- Γυρνώντας από τη Βαρκελώνη βρίσκουμε το αμάξι στο παρκινγκ του Ελ. Βενιζέλος να έχει μείνει από μπαταρία και καλούμε οδική. Συνεχίζει να χάνει υγρα...
- Τσακώνομαι απίστευτα με τους δικούς μου..
- Χτυπάω το χέρι μου και δεν μπορώ να γράψω καθόλου, το έχω σε πάγο 3 μέρες
- Βρίσκω το αμάξι του φίλου μου με τον καθρέφτη του οδηγού θρύψαλα και με κόστος 300€..
- Χαλάει το pc πάνω που λέω οτι θα βάλω κάτι στην άκρη. Χρειάζεται πλέον πλήρη αναβάθμιση...

Λοιπόν; Να αρχίσω τα ευχέλαια;;;

Και κάπου εδώ μου έρχεται ένας στίχος:

¨Δε θα πεθάνουμε ποτέ ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ!!!"

Καθαρή Δευτέρα

Δεν ξέρω πόσο καθαρή είναι.. Δεν βγήκα καθόλου έξω σήμερα γιατί μέχρι τις 3 το πρωί έπινα Σαγκριά που έφτιαξα με τα χεράκια μου και έγινα κουδούνι! Οπότε ξύπνησα και έφαγα μεσημεριανό νηστίσιμο με την μαμά και τον μπαμπά. Η μικρή αλωνίζει στην Κόρινθο μέχρι και τώρα.

Αύριο πάω πάλι δουλειά... Τέρμα η αδειούλα μου, τέρμα το ραχάτι... ΔΕΝ ΘΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!

Barcelona

Paella στη Barceloneta:

Η Barceloneta είναι το Μικρολίμανο της Βαρκελώνης και το ΜΟΝΟ μέρος που αξίζει να φας παέλια. Αργεί να έρθει στο τραπέζι γιατί μαγειρεύεται εκείνη τη στιγμή. Μην επιχειρήσετε να τη φάτε αλλού, τη φτιάχνουνε νερόβραστη χωρίς αλάτι από το πρωί και τη σερβίρουν όλη μέρα. Θα καταλήξετε με στομαχόπονο όπως εγώ.
Στη Barceloneta πάει το μετρό - υπάρχει και η ομώνυμη στάση. Καταλήγει στην παραλία της Βαρκελώνης.
Casa Batllo:

Ο Gaudi έκανε το θαύμα του πάλι και το συγκεκριμένο αξιοθέατο που βρίσκεται στην Passeig de Gracia μαζεύει πολύ κόσμο...
Passeig de Gracia:

Το Κολωνάκι της Βαρκελώνης. Η Coca Cola εδώ στοιχίζει 2,75€. Όποιος δε με πιστεύει έχω την απόδειξη...
Όλα τα χλιδάτα μαγαζιά μαζεμένα και οι τιμές χειρότερες και από Αθήνα.
Park Guell:

Αριστούργημα του Gaudi - αρχιτέκτονα της Βαρκελώνης που τον έχουν σα Θεό (δημιούργημά του και η Sagrada Familia), ένα πάρκο όχι μεγαλύτερο από τον εθνικό μας κήπο αλλά με όμορφη και ψυχεδελική αρχιτεκτονική. Βρίσκεται στη στάση Vallcarca του μετρό, μετά από κανά χιλιόμετρο αλλά συνιστώ να πάτε με ταξί γιατί εγώ που το επιχείρησα με τα πόδια είχε μια τρελή ανηφόρα και την επόμενη μέρα ξύπνησα πιασμένη.
Το μεγαλύτερο μέρος της Βαρκελώνης το πέρασα κοιτάζοντας το χάρτη χε χε χε
La Sagrada Familia:

Το εισητήριο έχει 11€ κατά άτομο για να μπεις στο χώρο της εκκλησίας, στο εσωτερικό της δηλαδή όπου δε βλέπεις τίποτα γιατί γίνονται ανακατασκευές και το μόνο που ακούς είναι ο ήχος του κομπρεσέρ και άλλα 2,5 ευρώ για να ανέβεις με ασανσερ στον πύργο - αυτό αξίζει βλέπεις τη Βαρκελώνη στο πιάτο.

Γενικά αν είσαι αρχιτέκτονας αξίζει να πας σε αυτή την πόλη.
Στα μαγαζιά στη La Ramblas που είναι η δική μας Ερμού, αυτοί που εξυπηρετούν είναι κυρίως Φιλιππινέζοι, μιγάδες κτλ.
Ο βασικός μισθός στην Ισπανία είναι τα 1300€. Οι Ισπανοί μαγαζάτορες στους κεντρικούς δρόμους επισκέπτονται τα μαγαζιά τους μια φορά την ημέρα (ή 2 ανάλογα) για να μαζέψουν τα κέρδη και αφήνουν τους αλλοδαπούς να δουλέψουν.

Η Βαρκελώνη μυρίζει παντού υπόνομο.

Θα επανέλθω με περισσότερες φωτο.

Trivia: Ο Gaudi πέθανε στα 74 του χρόνια, γιατί τον πάτησε τραμ!!!!! Google it.

Επόμενη Στάση: Βαρκελώνη

Πετάμε αύριο το πρωί στις 7.
Προσπαθώ να θυμηθώ αν έχω ξεχάσει τίποτα. Ο γιατρός δεν με αφήνει να βάψω τα μάτια μου για λίγες μέρες ακόμα... γκρρ...
Μέχρι και πιστολάκι μαλλιών παίρνω μαζί.
Στο Internet διαβάζω τους διάφορους τουριστικούς οδηγούς και συνειδητοποιώ οτι υπάρχουν παααρααα πολλάααα να δεις σε αυτή την πόλη.. Αναρωτιέμαι αν θα φτάσουν 5 μέρες..

Θα επιστρέψω με φωτογραφίες από όμορφα μέρη και τη βαλίτσα γεμάτη εικόνες...

Είναι οι πρώτες πρωινές ώρες και εγώ έβαλα να δω 3 επεισόδια στη σειρά του Grey's Anatomy με μια Lacta στο χέρι και την ελπίδα να φύγει η μόλυνση από το μάτι μου το συντομότερο δυνατόν. Πετάω για Βαρκελώνη ξημερώματα Δευτέρας και δεν έχω πακετάρει τίποτα. Δεν ξέρω τι να πακετάρω ποτέ στα ταξίδια. Είμαι άσχετη σε αυτό. Και δεν έχω φτιάξει και χρονοδιάγραμμα ταξιδιού, τι θα δω, πότε... κτλ.
Έχω άδεια την επόμενη εβδομάδα και αυτό είναι καλό γιατί μερικές φορές ξεχνάμε οτι πρέπει να κάνουμε πράγματα για μας. Όπως ένα ταξίδι...
Τα ισπανικά μου τα έχω σχεδόν ξεχάσει.
Ελπίζω ο γιατρός αύριο να μου πει οτι μπορώ να βαφτώ, κοκέτα γαρ...
Είναι Σάββατο βράδυ - ήταν δηλ - και εγώ έμεινα μέσα. Θυμάμαι στην εφηβεία μου να γράφω στο ημερολόγιό μου τα Σαββατόβραδα πόσο σπαστικό είναι να μένεις μέσα. Τώρα που το φιζίκ μου είναι μια ξανθιά με χαμηλές μπότες και μια τεράστεια τσάντα στον ώμο να τρέχει στους δρόμους της Αθήνας, κουβαλώντας σε τάπερ το σπιτικό της φαγητό, ένα τέτοιο Σαββατόβραδο δε με χαλάει τόσο..
Trivia: Την περασμένη εβδομάδα έβαλα το πρώτο μου πλυντήριο και του άλλαξα τα φώτα στο μαλακτικό επειδή μου άρεσε η μυρωδιά του.

Επίσης, ζήτησα από τους κοντινούς μου ανθρώπους να μου πουν αν ήμουν χρώμα τι χρώμα θα ήμουν: ο νικητής ήταν το ροζ.
Και voila το νέο χρώμα του blog..