Farmville

Και όλα τα είδους ville που υπόσχονται μια νέα διαδικτυακή εμπειρία... ελεγα είναι χαμένος χρόνος, απλά είσαι εσύ το χαζομηχάνημα και μια σειρά από άσσους και μηδενικά παρατεταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο (δυαδικοί λέμε ντε) που σου παρουσιάζουν αυτή την εικονική πραγματικότητα.
Και μετά κόλλησα... και παίζω και εγώ, ανησυχώντας μήπως οι πατατούλες μου και τα τριανταφυλλάκια μου μαραθούν πριν προλάβω να τα κλαδέψω. Έπιασα τον εαυτό μου να υπολογίζει το πρόγραμμα της ημέρας και να φυτεύει κάθε είδος ανάλογα με το πότε θα επιστρέχω σπίτι για να τα κλαδέψω/μαζέψω καρπούς τους. Ή να κάνω υπολογισμούς πόσα χρήματα πρέπει να συγκεντρώσω για να επεκτείνω τη φάρμα (το έχουμε ξαναπεί είμαι ψυχαναγκαστική, μην με κάνεις να επαναλαμβάνομαι pls) και γενικά ένα μυαλό αχταρμάς. Το πρόβλημα με εμάς όμως τους Σκορπιούς είναι οτι σκεφτόμαστε περισσότερο από το κανονικό (και λατρεύουμε τους Υδροχόους για τον ίδιο λόγο) και σε κάποια φάση λέω "καλά ρε συ, τι κάνω;" Και το φιλοσόφησα. Και κατέληξα. Ιδού που:
Είχες πετύχει κάτι άρθρα που έλεγαν για την τύχη των πρώην golden boys? Για χρηματιστές που τα έχασαν όλα; Ε, λοιπόν, ένα τέτοιο άρθρο έπεσε στα χέρια μου και λέει (άκου τώρα...) οτι οι εν λόγω κύριοι με τις εν λόγω κυρίες τους τα μάζεψαν τα μπογαλάκια τους και πήγαν στας εξοχάς να καλλιεργούν ντομάτες και να μαζεύουν αυγουλάκια από το κοτέτσι. Είμαι δύσπιστη βέβαια για το αν πήγαν άφραγκοι εκεί (π.χ τα πουλάω και εγώ όλα όσα έχω βγάλει και με ένα γερό κομπόδεμα (αν ήμουν χρηματίστρια και λαμόγιο λέμε) αγόραζα μια μεγάαααααλη φάρμα και τα έγραφα όλα στα παλιό μου το σανό.) Λένε, λέει, οτι είναι πιο ευτυχισμένοι από ποτέ με χρόνο που μπορούν να ξοδέψουν όπως αυτοί γουστάρουν π.χ. να μάθουν οι γυναίκες τους πλέξιμο, να ασχολούνται με τον κήπο, να κάνουν γιόγκα (χμ για πολύ εξελιγμένο χωριό μας λέει το άρθρο και μου μυρίζει μούφα) αλλά μην κολλάς εκεί.
Πότε είσαι πιο ευτυχισμένος; Όταν είσαι στη μαύρη Αθήνα ή όταν είσαι στον κάμπο;
Πέρα από τις πιθανές υπερβολές του αν λόγω άρθρου ζούμε μέσα σε μια απάνθρωπη πόλη που μας στερεί οξυγόνο και σε ένα κράτος που μας αναγκάζει να εργαζόμαστε 12ωρα για να τα βγάλουμε πέρα. Γυρνάμε σπίτι και δεν θέλουμε να πούμε κουβέντα. Δεν σας έχει τύχει;
Και όταν παρουσιάζεται μπροστά μας ακόμα και μια προσομοίωση της φύσης αρπάζουμε την ευκαιρία. Και για να νιώσουμε οτι παράγουμε έργο (ψεύτικες ντομάτες, δυαδικοί αριθμοί κατ'ουσίαν) αλλά και για να ζήσουμε την ψευδαίσθηση οτι όντως αυτή η γωνιά που έχουμε φτιάξει στον κήπο εκεί, δίπλα στα μπουκέτα των λουλουδιών μας περιμένει...
Αγχολυτικό...

Απεργίας Ημέρα

Και αναγκάστηκα να περπατήσω σύμφωνα με όπως το υπολόγισα στο χάρτη 4,3 χλμ με τα πόδια για να πάω στη δουλειά μου το πρωί (χθες) και έκανα γύρω στα 40 λεπτά. Τα ταξί περνούσαν δίπλα μου με 4 άτομα το καθένα μέσα. Τίγκα. Πόσος κόσμος περίμενε στην πιάτσα των ταξί! Χαμός γίνόταν. Η Πανεπιστημίου είναι κλειστή βράδυ - πρωί. Μια γενικότερη ταλαιπωρία όπως και τα μέτρα που μας περιμένουν. Και αν αυξηθεί ο ΦΠΑ τώρα, μόλις βγούμε από την κρίση - με το δικό μας μόχθο - θα ξαναπέσει; Χλωμό! Θα αυξηθούν τουλάχιχστον οι μισθοί να φτάσουν σε ευρωπαϊκά επίπεδα; Μην σου πω άσπρο.. Ε τότε γιατί ένα κωλοσιμιγδάλι χοντρό σκαρφάλωσε στα 0,85€;
Την ιδέα να περπατήσει κανείς μέχρι τη δουλειά του την είχανε πολλοί. Ιδού η απόδειξη.

Special Salad

Όταν κάνεις διατροφή πρέπει να είσαι ευρηματικός.
Παίρνεις ένα κολοκύθι και μια μελιτζάνα, τα κόβεις σε λωρίδες και τα πασπαλίζεις με ελάχιστο λάδι. Τα ψήνεις με αλάτι και πιπέρι στο τηγάνι με τον πάτο σαν ψηστιέρα και το ίδιο κάνεις με τα μανιτάρια.
Μόλις ψηθούν καλά τα αποσύρεις και τα στρώνεις στο πιάτο. Προσθέτεις φρέσκια ρόκα, ένα ραπανάκι σε ροδέλες 3 ελιές (προαιρετικά), 2 κ.γ. μπαλσάμικο και αν δε σου φτάνει 1 κ.γ. λάδι.
3 ντοματίνια τσέρι κομμένα στη μέση και μια κουταλιά της σούπας cottage (ή όποιο άλλο τυρί θέλεις) πασπαλισμένο με πιπεράκι.

Έτοιμη!

Bon appetit!

Nastos

Από τα πιο αγαπημένα cafe στην Ηλιούπολη. Πολύ καλός καφές Bonomi από την Ιταλία, τα παιδιά τον πουλάνε κιόλας αλλά είναι λίγο ακριβός, ή τουλάχιστον ήταν όταν ρώτησα πριν ενάμιση χρόνο.

Πάω συνήθως πρωινές ώρες Κυριακές όπως σήμερα με μια φίλη ή με τον φίλο μου και ξυπνάμε σιγά σιγά ακούγοντας lounge μουσική και ξεφυλλίζοντας εφημερίδες και περιοδικά. Πολύ ωραίο περιβάλλον, καλός κόσμος από οικογένειες μέχρι φίλες και φίλοι ηλικίας γύρω στα 30 που δεν τρελαίνονται πλεον για clubbing και χρειάζονται λίγες στιγμές χαλάρωσης και κουβεντούλας.

Nice.

Βγήκα από το συνοικιακό σουπερμάρκετ, το οποίο έχει μια ιδέα μιζέριας μέσα του σαν να είναι ξεχασμένο από το θεό, αν και ανήκει σε μεγάλη αλυσίδα και μπήκα στο αμάξι προσπερνώντας ένα ζευγάρι αλλοδαπών, που αν κρίνω από το χρώμα ήταν μουσουλμάνοι, οι οποίοι μόλις είχαν ψωνίσει ένα μικρό καλάθι με τα απαραίτητα και ανακάτευαν το περιεχόμενο των κάδων να βρουν το υπόλοιπο περιεχόμενο του καλαθιού στους κάδους απορριμάτων. Πόσοι από εμάς θα μπορούσαν να είμαστε στη θέση τους; Θα μπορούσαμε να είχαμε γεννηθεί κάτω από άλλες συνθήκες, το γνωστό "όπου φτωχός και η μοίρα του" και να ψάχναμε στα αποφάγια άλλων να βρούμε το καθημερινό μας πιάτο.

day off

Άνοιξα το αριστερό και μετά το δεξί μάτι. Πάτησα το on του laptop.
Κατευθύνθηκα στην κουζίνα και χάρηκα που είχα κάνει τη λάντζα αποβραδίς γιατί φρικάρω με το γεμάτο νεροχύτη (ψυχάκιας) και εφτιαξα το πρωινό και ένα σπέσιαλ καφεδάκι.

Προσπάθησα να συγκεντρωθώ στη τρέχουσα εργασία αλλά μάταια. Το μάτι μου έπεσε στο περιοδικό που αγόρασα χθες στις 03.00 το πρωί. Άρχισα να ξεφυλλίζω. Κατέληξα να βάφω τα νύχια μου κόκκινα. Ανυπομονώ να βγω έξω.

καλημέρα...

Ok, δεν είμαι και από τα πιο πολιτικοποιημένα άτομα και γενικά δεν έχω και απόλυτη γνώση για τα πολιτικά θέματα ή για τις πολιτικές που μπορεί να ασκούνται κατά καιρούς, αλλά μπορώ να πω, σύμφωνα με όσα μου δίνονται σαν πληροφόρηση οτι τα νέα μέτρα της κυβέρνησης πιο πολύ χαμό θα φέρουν και εξαθλίωση παρά ευημερία.
Χμ.. Για να δούμε.
Λένε οτι θα κόψουν τα διάφορα επιδόματα. Αυτά είναι συνήθως τα έκτακτα επιδόματα και τα επιδόματα θέσης. Τα πρώτα τα έδωσαν αρχικά γιατί δεν μπορούσαν οι κυβερνήσεις να υποστηρίξουν την αύξηση μισθών οπότε προκειμένου να καλύψουν αυτή την απαίτηση τη μετονόμασαν επιδόματα. Καταργώντας λοιπόν αυτά προβαίνουν σε μείωση μισθών την ίδια ώρα που όλα αυτά τα χρόνια η Γερμανία και άλλες χώρες της ΕΕ έχουν ως κατώτατο μισθό 2000 ευρώ. Αλλά τα προιόντα στο σουπερμάρκετ εκεί κοστίζουν λιγότερο. Και όλα αυτά πριν επέλθει η "κρίση".

Τα επιδόματα θέσης από την άλλη είναι επιδόματα προισταμένου, ταμία κτλ. Κόβωντας αυτά σημαίνει οτι ο άλλος παύει να είναι προιστάμενος, οπότε δεν μπορεί να αναλάβει και να επιλύσει όποια εκκρεμότητα. Μετά από κεί δεν υπάρχουν ευθύνες. Ο ταμίας που παίρνει το επίδομα του ταμείου σε περίπτωση λάθους δεν θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει το έλλειμμα, συνεπώς πλήττεται η εκάστοτε εταιρία. Με απλά λόγια δεν θα υπάρχει απόδοση ευθυνών.

Λένε οτι θα καταργήσουν το δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα. Έχουν σκεφτεί τι θα γίνει με την αγορά; Το γεγονός οτι θα σουβλίζουμε κοτόπουλο και θα καταργήσουμε τα δώρα θα γονατίσει τους εμπόρους. Οι ίδιοι δεν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στα μηνιαία τους έξοδα και θα προβούν σε απολύσεις. Που σημαίνει περισσότερους ανέργους. Που σημαίνει μείωση αγοραστικής δύναμης. Που σημαίνει φαύλος κύκλος. Που σημαίνει εξαθλίωση.
Πάντως και στη λαική που πηγαίνω, βλέπω όλο και μικρότερες τσαντούλες με 2-3 λεμόνια, 5 καρότα κτλ. Δε νομίζω οτι υπάρχουν πολλοί πλέον που αγοράζουν κιλό ντομάτες...

Και επίσης σκέφτομαι το εξής... οκ, κόβεις από τον εργαζόμενο παροχές που του είναι ζωτικές. Από τους βουλευτές τους ίδιους τι κόβεις; Μισθοί των 10.000 ευρώ και βάλε δεν θα μπορούσαν να κοπουν τουλάχιστον στο μισό; Μόνο με αυτή την περικοπή θα κέρδιζες 5000*300= 1500000€ ΤΟ ΜΗΝΑ!!!! Σε ένα έυλογο χρονικό διάστημα θα είχες ξεχρεώσει. Και δεν θα είχες το μαχαίρι στο λαιμό από την ΕΕ. Δεν θα είχες χάσει την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητά σου.

Δεν ξέρω, τα πράγματα φαίνονται δυσοίωνα... Δεν μπορείς να πάρεις σπίτι χωρίς να βάλεις ένα τρελό χρέος στο λαιμό σου, δεν μπορείς να προχωρήσεις στη ζωή σου και πρέπει να δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ για να έχεις τα βασικά.

Περισσότερη αισιοδοξί από αύριο...