Ok, δεν είμαι και από τα πιο πολιτικοποιημένα άτομα και γενικά δεν έχω και απόλυτη γνώση για τα πολιτικά θέματα ή για τις πολιτικές που μπορεί να ασκούνται κατά καιρούς, αλλά μπορώ να πω, σύμφωνα με όσα μου δίνονται σαν πληροφόρηση οτι τα νέα μέτρα της κυβέρνησης πιο πολύ χαμό θα φέρουν και εξαθλίωση παρά ευημερία.
Χμ.. Για να δούμε.
Λένε οτι θα κόψουν τα διάφορα επιδόματα. Αυτά είναι συνήθως τα έκτακτα επιδόματα και τα επιδόματα θέσης. Τα πρώτα τα έδωσαν αρχικά γιατί δεν μπορούσαν οι κυβερνήσεις να υποστηρίξουν την αύξηση μισθών οπότε προκειμένου να καλύψουν αυτή την απαίτηση τη μετονόμασαν επιδόματα. Καταργώντας λοιπόν αυτά προβαίνουν σε μείωση μισθών την ίδια ώρα που όλα αυτά τα χρόνια η Γερμανία και άλλες χώρες της ΕΕ έχουν ως κατώτατο μισθό 2000 ευρώ. Αλλά τα προιόντα στο σουπερμάρκετ εκεί κοστίζουν λιγότερο. Και όλα αυτά πριν επέλθει η "κρίση".

Τα επιδόματα θέσης από την άλλη είναι επιδόματα προισταμένου, ταμία κτλ. Κόβωντας αυτά σημαίνει οτι ο άλλος παύει να είναι προιστάμενος, οπότε δεν μπορεί να αναλάβει και να επιλύσει όποια εκκρεμότητα. Μετά από κεί δεν υπάρχουν ευθύνες. Ο ταμίας που παίρνει το επίδομα του ταμείου σε περίπτωση λάθους δεν θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει το έλλειμμα, συνεπώς πλήττεται η εκάστοτε εταιρία. Με απλά λόγια δεν θα υπάρχει απόδοση ευθυνών.

Λένε οτι θα καταργήσουν το δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα. Έχουν σκεφτεί τι θα γίνει με την αγορά; Το γεγονός οτι θα σουβλίζουμε κοτόπουλο και θα καταργήσουμε τα δώρα θα γονατίσει τους εμπόρους. Οι ίδιοι δεν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στα μηνιαία τους έξοδα και θα προβούν σε απολύσεις. Που σημαίνει περισσότερους ανέργους. Που σημαίνει μείωση αγοραστικής δύναμης. Που σημαίνει φαύλος κύκλος. Που σημαίνει εξαθλίωση.
Πάντως και στη λαική που πηγαίνω, βλέπω όλο και μικρότερες τσαντούλες με 2-3 λεμόνια, 5 καρότα κτλ. Δε νομίζω οτι υπάρχουν πολλοί πλέον που αγοράζουν κιλό ντομάτες...

Και επίσης σκέφτομαι το εξής... οκ, κόβεις από τον εργαζόμενο παροχές που του είναι ζωτικές. Από τους βουλευτές τους ίδιους τι κόβεις; Μισθοί των 10.000 ευρώ και βάλε δεν θα μπορούσαν να κοπουν τουλάχιστον στο μισό; Μόνο με αυτή την περικοπή θα κέρδιζες 5000*300= 1500000€ ΤΟ ΜΗΝΑ!!!! Σε ένα έυλογο χρονικό διάστημα θα είχες ξεχρεώσει. Και δεν θα είχες το μαχαίρι στο λαιμό από την ΕΕ. Δεν θα είχες χάσει την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητά σου.

Δεν ξέρω, τα πράγματα φαίνονται δυσοίωνα... Δεν μπορείς να πάρεις σπίτι χωρίς να βάλεις ένα τρελό χρέος στο λαιμό σου, δεν μπορείς να προχωρήσεις στη ζωή σου και πρέπει να δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ για να έχεις τα βασικά.

Περισσότερη αισιοδοξί από αύριο...

"Είδες τελικά που οι γυναίκες μπορεί να τρελαίνονται για τις φέτες αλλά τελικά θα καταλήξουν με τον χοντρούλη με τη φαλακρίτσα;"
Η φωνή του φίλου μου ήχησε σαν καμπανάκι στα αυτιά μου και με ξύπνησε. Χμμμ, για να δούμε λίγο..
Η ξαδέρφη του, μια πολύ όμορφη γυναίκα, βρίσκεται πανευτυχής στην αγκαλιά ενός τέτοιου τύπου, η σχέση της άλλης του ξαδέρφης με έναν άλλο παρόμοιο τύπο κράτησε χρόνια πριν διαλύσει, η δική μου ξαδέρφη που ομολογουμένως είναι μια θεά, μόνο με θεό δεν είναι παντρεμένη και οι περισσότερες θεές που έχω γνωρίσει ενώ τις περιμένω να μου εμφανιστούν με κανένα "Σάκη" μου φέρνουν έναν γλυκούλη με κοιλίτσα στη μούρη και εγώ ψάχνομαι.
Λες ο Σάκης και η Κάτια να είναι η εξαίρεση;
Λοιπόν, το θέμα το έχω ψάξει.
Είναι γεγονός οτι ο άντρας ο "φέτας" γενικά τρομάζει. Πρέπει να έχεις πολλά κυβικά αυτοπεποίθησης για να τραβήξεις κατά κει και γενικά όσο θεά και να είσαι μια ανασφάλεια ως γυναίκα την έχεις. Γι αυτό το λόγο δεν θα την παρουσιάσεις άμεσα και θα την κρύψεις ακόμα περισσότερο από τον κούκλο γιατί μια απόρριψη από έναν μέτριο πονάει λιγότερο από μια απόρριψη από τον Άδωνη. (Νομίζω;;)
Συνήθως ο μέτριος έχει περισσότερο χιούμορ όμως γιατί ναι μεν δεν έχει θανατηφόρα εμφάνιση αλλά έχει εστιάσει αλλού ο άνθρωπος και ξέρει οτι το φλερτ είναι περισσότερο από μια ξεπέτα συχνά και γενικά δεν μπορεί κανείς να ξεπετάει για μια ζωή, κάπου θα κουραστεί και επενδύει από τώρα. Γιατί ακόμα και εσύ να τον απορρίψεις μικρή μου πεταλούδα θα πεις στη φίλη σου τα καλύτερα (ή έστω κάτι καλύτερο από το "χτυπάει οτι κινείται" και πίστεψέ με οι γυναίκες δεν το θεωρούν κολακευτικό αυτό για έναν άντρα, τους στερεί την ψευδαίσθηση της μοναδικότητας) και η φίλη σου στη φίλη της κ.ο.κ και γενικά θα κάνεις καλό όνομα, που μετράει στην πιάτσα.
Ο μέτριος λοιπόν, με την κοιλίτσα ποντάρει στα σωστά σημεία που θα φέρουν το κορμί στο κρεβάτι του και θα το κρατήσουν εκεί για περισσότερες από μια νύχτες, για να έχουν να αναπολούν, διότι οι γυναίκες όπως και να το κάνουμε είναι εγκεφαλικά όντα. Και αν βρεις το κλειδί για εκεί, τι να το κάνεις της καρδιάς;;;
Δε λέμε να τρως σαν π...στης συνέχεια και να μην μπορείς να σηκωθείς από την καρέκλα γιατί, οκ όλοι ξέρουμε οτι οι επιδόσεις μετράνε (και το μέγεθος, όποια το αρνηθεί δεν είναι απλα τυχερή...) και επιδόσεις και κιλά (πολλά κιλά εννοώ) δεν πάνε παρέα. Αλλά αν έχεις μια κοιλίτσα μη σε πιάνει άγχος, οι Άγγλοι το λένε σωσίβιο της αγάπης.
Επιπλέον, ο άντρας ο νορμαλ με τα εμφανισιακά του ελαττώματα εμπνέει εμπιστοσύνη. Δεν ξέρω πως και γιατί, ίσως επειδή οι περισσότερες από μας έχουμε μεγαλώσει με μη-μοντέλα μπαμπάδες και μας έχει μείνει από την παιδική ηλικία σαν πρότυπο. Ποιός ξέρει; (Καλή εξήγηση είναι αυτή πάντως...)

Λοιπόν, δεν έχω κάτι άλλο να σκεφτώ αλλά να ένα τελευταίο παράδειγμα στον αντίποδα, να σκεφτείτε και εσείς λίγο:

Η Ε. είναι μια κοπέλα που είχα γνωρίσει κάποια στιγμή με απίστευτο χαρακτήρα αλλά σώμα "μήλο" και γενικά πολλά κιλάκια. Χαριτωμένη και γλυκιά και να μιλάς ώρες μαζί της. Κάποια στιγμή μου σύστησε τυχαία τον φίλο της. Έψαχνα τη μασέλα μου από το πάτωμα. Ο τύπος ήταν Άδωνης, με απίστευτο κορμί και απίστευτα χαρακτηριστικά.. Μάτια, χαμόγελο τα πάντα (να ναι καλά το ζευγάρι). Πραγματικά το χάρηκα...

Βήχω σαν τρελή και καταπίνω συνέχεια με δυσκολία γιατί η άφθαρτη και workaholic φύση μου υπέκυψε στην πραγματικότητα μιας ίωσης. Και ενώ κάθε άλλος θα χαιρόταν που θα έπαιρνε αναρρωτική άδεια εγώ βλέπω εφιάλτες οτι με τιμωρούν για αυτό γιατί δεν ήμουν αρκετα άρρωστη, δηλ. παρόλο που είχα πυρετό και πονοκέφαλο και μιλούσα με δυσκολία, ούτε κανένα σπασμένο πόδι είχα ούτε αιμόπτυση οπότε γιατί δεν πήγα στη δουλειά;;; Και όλος αυτός ο παραλογισμός για 2 (ναι, καλά διάβασες, μόνο δυο) μέρες αναρρωτική, την οποία κάθε άλλος θα ζητούσε παραπάνω να του γράψει ο γιατρός αλλά εγώ όχι...
Χμμμ, η αλήθεια είναι οτι μου άρεσε που κάθισα σπίτι και δεν μπορώ να πω οτι είμαι ευτυχής που επιστρέφω στη δουλειά, ίσως να φταίει το περιβάλλον που είναι δυσλειτουργικό, αλλά δεν μπορώ να παραπονιέμαι όταν εκεί έξω υπάρχει κόσμος στην ηλικία μου που έχει απολυθεί. Ναι, άκουσα για μια φίλη μου οτι της έκαναν εικονική απόλυση για να μπει στον ΟΑΕΔ πριν η εταιρία βαρέσει πτώχευση. Βέβαια, δεν της δώσανε αποζημίωση γιατί τα είχε κανονίσει μαζί τους για την απόλυση αλλά τουλάχιστον μπήκε στο ταμείο ανεργίας. Η συγκεκριμένη φίλη μου θυμάμαι οτι ανέκαθεν μιλούσε για πλούσιους που έλεγε οτι είχε γνωρίσει και πάντα έβγαζε περισσότερα λεφτά από μένα. Από την άλλη, οι επιλογές της όλα αυτά τα χρόνια ήταν θυμάμαι επιπόλαιες. Όπως και μιας ξαδέρφης του φίλου μου. Παρατούσε τη δουλειά της λέγοντας στο αφεντικό οτι πληρωνόταν λίγα χωρίς να έχει βρει πιο πριν δουλειά. Έφευγε μετακομίζοντας εκτός Αθηνών χωρίς να υπολογίζει κόστη και διαμονή και γενικά έχει το προφίλ της ανεξάρτητης, της φίλης μου όλες ζηλεύουμε κάποια στιγμή που κάνει πολύ περισσότερα και πιο παράξενα πράγματα από μας π.χ. τατουάζ ενώ εμείς πονάμε, κτλ και στο τέλος αυτό που μένει είναι η πραγματικότητα. Τώρα νιώθω πολύ άσχημα για τη φίλη μου και μακάρι να μπορούσα να τη βοηθήσω. Αλλά έχω την αίσθηση οτι πρέπει να μάθει πως η ζωή δεν κάνει χατήρια.
Τέσπα, εύχομαι από εδώ και πέρα να της πάνε καλά, γιατί αφενός είμαι καλός άνθρωπος και αφετέρου έχουμε μοιραστεί πολλά.
Κάτι τέτοια μάλλον τροφοδοτούν τις τύψεις μου που πήρα αναρρωτική...

Και μετά το χείμαρρο πληροφοριών θα πρέπει να παραδεχτώ πως είμαι απλά ένα ψυχαναγκαστικό όν που προκαλώ στον εαυτό μου άγχος που δεν πήγε στη δουλειά ενώ ήταν άρρωστος. Και που δεν διάβασα για το πανεπιστήμιο γιατί απλά έχω τις μαύρες μου που έχω πάρει 7 κιλά από το καλοκαίρι.. Ξέρω οτι δεν έχουν σχέση αυτά μεταξύ τους αλλά ξέρω επίσης, σαν ένας διακόπτης να γύρισε μέσα μου όταν έκλεισα τα 29 και νομίζω οτι στα 30 μου θα είναι το 2012 αν δε με βρει ο χρόνος αδύνατη, πετυχημένη και με περισσότερη ξεκούραση. Phycho, I Know.
Ξέρεις, μιλούσα με μια ξαδέρφη του φίλου μου, η οποία είναι πετυχημένη διακοσμήτρια και τον τελευταία χρόνο, μέσα στο 2009 δηλ. οι δουλειές της δεν πήγαιναν καθόλου καλά οπότε το έριξε στην ξεκούραση. Τι εννοώ; Επισκεφτόταν εξοχικά φίλων ή πήγαινε για δουλειές που ήξερε οτι δεν θα καλοπληρωθεί (ή δνε ήξερε και πήγαινε ελπίζοντας) σε μέρη εκτός Αθηνών με πληρωμένη διαμονή και ενώ δεν έβγαλε τίποτα φοβερά χρήματα ήταν μόνιμα με μια βαλίτσα στο χέρι και κάνοντας τον απολογισμό της στο τέλος της χρονιάς κατάλαβε οτι ναι μεν δεν έβγαλε τα τρελά χρήματα αλλά κέρδισε χρόνο με τον εαυτό της. Αυτό μου είπε. Και σου παίρνει κάποια χρόνια που είσαι διψασμένος για χρήμα την δεκαετία 20-30 κυρίως να καταλάβεις πόση σημασία έχει η ξεκούραση. Τα τελευταία χρόνια περνάνε με μένα να μεταφέρω άδεια από το ένα έτος στο άλλο. Αυτό είναι ένα δείγμα. Οτι κάτι δεν πάει καλά. Είναι σαν τα καλλυντικά που τα φυλάς για μια ειδική περίσταση και στο τέλος χαλάνε. Λήγουν. Γιατί αξία έχει το παρόν. Και που το γράφω τώρα δεν το πιστεύω οπότε θα σε παρακαλούσα να μου το τρίψεις στη μούρη αγαπημένε μου αναγνώστη μπας και ξυπνήσω.

Να θυμηθώ στο επόμενο Post να σου γράψω για το ποιούς άντρες διαλέγουν τελικά οι γυναίκες. Διαπιστωμένο από περίγυρο και με παραδείγματα...

bb

Happy New Year on the road

Αν ισχύει αυτό που λένε πως οτι κάνεις την ώρα της αλλαγής του χρόνου θα το κάνεις όλη τη χρονιά εγώ το πιο πιθανό να αλλάξω επάγγελμα και να γίνω νταλικιέρης. Όχι δεν έβριζα πάλι. here's the thing: Βίβιαν γυρίζει πτώμα από τα Jumbo και μετά από δουλειά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στο σπίτι φίλου, κάθεται να ξαποστάσει λιγάκι και την παίρνει ο ύπνος οπότε καταλήγει να ξυπνάει πανικόβλητη για να πάει σε πάρτυ πρωτοχρονιάτικο σε φιλικό σπίτι. Στο σπίτι της φτάνοντας την περιλαμβάνει η αδερφούλα της και τη γεμίζει με ένα σωρό άχρηστες λεπτομέρειες του τύπου "αυτό εδώ με κάνει χοντρή?" και της τρώει αρκετή ώρα. Η περίσταση απαιτεί ντουζάκι και ω ναι λουσιματάκι και φορμαρισματάκι, τεσπά καταλήγει να φύγει 23.40 από το σπίτι και να κάνει Πρωτοχρονιά στην άδεια Βουλιαγμένης με τσίτα τα γκάζια, άδειους τους δρόμους και ευχές από 2 παιδαράδες στο διπλανό αυτοκίνητο που και αυτοί άργησαν προφανώς!!!!
χαχαχα, πρωτότυπο δεν μπορείς να πεις και μένει να δούμε πως θα πάει η χρονιά...
Πάντως καλύτερα από μερικούς που κοιμόντουσαν εκείνη την ώρα (καμπανιά για τον φίλο μου)
Μετά έφυγα για το εξοχικό μας όπου με περίμενε η μαμαδίστικη ατμόσφαιρα με πολύ φαί και δυσκοιλιότητα γιατί έχω ένα θέμα και την αλλαγή περιβάλλοντος και συνεπώς η κοιλιά μου ήταν τούρλα. Αλλά το φαί φαί, σαν κτήνος έφαγα, συνήθως πρέπει να μαγειρεύω αυτό που θα φάω οπότε το απόλαυσα διπλά όλο αυτό το νταραβέρι. Το ΣΚ είχε uno και πολύ γέλιο με τα ξαδέρφια μου και τα ανήψια μου με μια γλυκιά αγκαλιά από αυτά κάθε πρωί που ξύπναγα, αν και σου έβγαζαν την πίστη να κοιμηθούν το βράδυ η πρωινή αγκαλιά σε αντάμειβε.
Ασε που έκανα και ένα δερματάκι σαν κώλο μωρού με τόση ξεκούραση και καθαρή ατμόσφαιρα. Στο κλεινόν άστυ ούτε τα scrub ούτε οι μάσκες δε μας σώζουν...

Anyway γυρίσαμε και κοιτάζω να μαζέψω τα ασυμάζευτα εδώ μέσα γιατι ο καλός μου θα με εγκαταλείψει πάλι για δουλειές και πρέπει να είναι λίγο τακτοποιημένα. Ευτυχώς έχω 2 μέρες άδεια...

Θα γράψω και ένα κατάλογο με "Θα" για το 2010 να έχω να ξαναδιαβάζω και να θυμάμαι..

bb

Xmas Eve, Xmas hearts?

Να μαι και εγώ να εργάζομαι μέχρι τις 18.00 το απόγευμα στο κατάστημα στο Κολωνάκι, τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα, θα μου πεις και δίκιο θα χεις οπότε το κάνω γαργάρα και λιμπίζομαι το τριημεράκι που θα ακολουθήσει με πόνο ψυχής για τους σερβιτόρους, τους φαστ-φουντάδες, τους οδηγούς μετρό κτλ που και αύριο και μεθαύριο θα εργάζονται και αναρωτιέμαι αν τα λίγα παραπάνω χρήματα που θα βγάλουν - όσοι τα βγάλουν - μπορεί να αντικαταστήσει τη ζεστασιά του σπιτιόύ αυτές τις μέρες... ω ναι.. μάλλον όχι...ανάγκα...

Ξύπνησα μέσα στην καλή χαρά παρά το ζόρικο ωράριο να έρθω και δεν άρεσε σε κάποιον εκεί πάνω ίσως, μου έστειλε μια γιαγιά να μου πει οτι έχω υπέροχο πρόσωπο αλλά χρειάζομαι δίαιτα... γκρρρ. Οκ, χτύπημα κάτω από τη ζώνη, ίσως το χαστούκι που είχα καιρό να φάω, δεν την παρεξήγησα τη γυναίκα, αλλά η ψυχολογία μου είχε άλλη αντίδραση... με είδε λοιπόν σκεπτική ο μικρός Θεούλης και μου έστειλε μια κοπελιά σαν τα κρύα τα νερά με μια κοτρώνα στο χέρι από Vogue (fashion follower, yes) να μου εξηγεί οτι χάνοντας τους 2 γονείς της είδε την αξία των πραγμάτων..
"μην περιμένεις να κάνεις κάτι στα επόμενα Χριστούγεννα ή τον επόμενο χρόνο, γιατί δεν ξέρεις που θα είσαι"
Σοφή κουβέντα και όλοι την ξεχνάμε.. Το αισιόδοξο μήνυμα της ημέρας λοιπόν, είναι αυτό ακριβώς. Γιατί πέρα από όλα τα άλλα αυτό είναι αισιόδοξο blog με λιγοστούς επισκέπτες αλλά μεγάλη καρδιά. Και φιλοσοφημένη...

Σήμερα θα φτιάξουμε μπισκότα κακάο με επικάλυψη σοκολάτας...

Μήπως να τη δω με 2 ρόδες;

Παραθέτω το link για το άρθρο της Athens Voice σχετικά με το ποδήλατο στην πόλη.

http://www.athensvoice.gr/articles/av,19300,%CE%9C%CE%B9%CE%B1_%CE%B6%CF%89%CE%AE_%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%BF.html

Με λίγο ψάξιμο έφτασα και σε αυτό

http://podilates.gr/node/275

Η αλήθεια είναι οτι αν γίνει κάτι τέτοιο θα είμαι η πρώτη που θα κόψω από καπου αλλού για να αγοράσω ένα ποδήλατο πόλης. Ίσως όχι για μετακίνηση, μιας και δεν κινούμαι στην παραλιακή παρά μόνο αν είναι αργά το βράδυ και πάω για ποτάκι, αλλά για σπορ. Ποδήλατο έκανα από μικρή βέβαια και μου έχει λείψει. Επίσης είμαι σίγουρη οτι για να συνηθίσω να μην λαχανιάζω θα πάρει καιρό, μιας και οι αντοχές μου δεν είναι οι ίδιες. Αλλά το σώμα πρέπει να μαθαίνει να κινείται και να αποφεύγει την αδράνεια (κάπως έτσι εξαφανίστηκε η μεσούλα μου, κλαψ, αντε να βοήθησαν και οι σοκολάτες λίγο)

Όμως με την παρούσα κατάσταση ποιός σου εγγυάται οτι δεν θα γίνεις αλοιφή από κάποιο επιβατικό ΙΧ, ή φορτηγό; Με φοβίζει πολύ η σκέψη να βγω σε δρόμο με ένα ποδήλατο. Εδώ δεν προσέχουν τα μηχανάκια θα προσέξουν το ποδήλατο;;;; μπρρρρρ....
Θα ήθελα παρόλα αυτά να κατασκευαστούν ποδηλατόδρομοι γιατί είναι καλύτερο να πηγαίνεις βολτίτσα σε 2 ρόδες παρά να χτυπάς το πληκτρολόγιο...

Budapest

Νομίζω είναι από τις πιο όμορφες πόλεις που έχω δει.
Ταξιδέψαμε με Malev την "ουγγρική" Ολυμπιακή και το εισητήριο το βρήκαμε σε προσφορά.
Οπότε πεταχτήκαμε ένα 3ημεράκι.

Νόμισμα:

Φιορίνια με μετάβαση σε ευρώ. Μπορείς να πληρώσεις και με τα δυο αλλά καλό θα ήταν να κάνεις μερικά φιορίνια να κυκλοφορείς γιατί σου βγαίνει να πληρώνεις πιο φθηνά. Η ισοτιμία είναι περίπου 1 ευρώ = 250 φιορίνια, δηλ 4 ευρώ τα 1000 φιορίνια.

Μετακίνηση:

Τα λεωφορεία έρχονται σε χρόνο μηδέν ακόμα και τις Κυριακές. Το μετρό είναι λίγο παλιό, κάτι σαν τη δική μας Ομόνοια πριν την ανακατασκευή αλλά είναι πάντα στην ώρα του και τρέχει σαν τρελό - όπως και οι κυλιόμενες σκάλες γι αυτό προσοχή - αλλά δεν θα το δεις γεμάτο. Δε στριμώχνεσαι με τόσο συχνά δρομολόγια. Πάρτε χάρτη και γυρίστε τα όλα. Εμείς βρήκαμε τσάμπα στο αεροδρόμιο με την άφιξη. Αν φτάσει κανείς μετά τις 7 το πρωί στο αεροδρόμιο αξίζει να πάρει το λεωφορείο 200Ε και να κατέβει στο τέρμα που είναι η αφετηρία της μπλε γραμμής του μετρό (Kobanya - Kispest) και από κει να φτάσει στο κέντρο (Ferenciek Ter) όπου μπορεί να πάρει όποια γραμμή θέλει. Ενημερωθείτε πρώτα από το ξενοδοχείο σας με ποιό μεταφορικό μέσο θα φτάσετε εκεί (συνήθως είναι κάποια γραμμή μετρό ή λεωφορείο). Αν φτάσετε πολύ νωρίς όπως εμείς πάρτε ένα ταξί, εμείς για την πλευρά της Βούδας πληρώσαμε 24 ευρώ.
Το μετρό έχει 3 γραμμές, μπλε, κόκκινη, κίτρινη. Η κόκκινη περνάει κάτω από το Δούναβη. Είναι η πιο καινούργια. Συνδέει την Βούδα με την Πέστη. Η Βούδα είναι η πιο ήσυχη περιοχή και η πιο φιλοτεχνημένη (Ακρόπολη, Άγαλμα Ελευθερίας, Κάστρο) και η Πέστη είναι πιο κοσμοπολίτικη. Βγάλτε ένα ημερήσιο εισητήριο για όλα τα μέσα (1550 φιορίνια) και μην ξεχάσετε να μπείτε στο τραμ κατά μήκος του Δούναβη, γιατί η θέα είναι αξέχαστη.
Να χαθείτε δύσκολο, όλο σε κάποιο κεντρικό σημείο θα βγείτε.



Αξιοθέατα:

Η κίτρινη σε κατεβάζει στη στάση Opera που είναι η Ουγγρική Όπερα, αξίζει μια επίσκεψη στο εσωτερικό της, με ξεναγό. Οι ξεναγήσεις γίνονται στις 14.00 και στις 16.00 και κοστίζουν 2800 φιορίνια. Αν θες να βγάλεις και φωτογραφίες από το εσωτερικό της με τους χρυσούς τοίχους, τα πλούσια χαλιά και τα όμορφα πορτρέτα πληρώνεις άλλα 500 φιορίνια. Στην είσοδο σου φοράνε ειδικά πατουσάκια σαν αυτά τα χειρουργικά τα μπλε για να μην πατάς με τα παπούτσια στα χαλιά, αν και ομολογώ δεν ήταν τόσο καθαρά κάτω (ύπήρχαν χνουδάκια στο κόκκινο χαλί)

Η "Ερμού" της Βουδαπέστης είναι η Vaci utca. "Utca" σημαίνει οδός. "Ut" σημαίνει λεωφόρος, μην μπερδευτείτε στο χάρτη γιατί μια οδός μπορεί να έχει την ίδια ονομασία με μια άλλη λεωφόρο. Στην Vaci υπάρχουν μικρά τουριστικά μαγαζάκια και τουριστικά εστιατόρια, φάγαμε στο Fatal και απογοητευτήκαμε αν και τα τραπέζια είναι ευρύχωρα. Την επόμενη μέρα πήγαμε στο Apostolok και ήταν πολύ καλύτερα.

Αξίζει να περπατήσετε πάνω και κατά μήκος της γέφυρας το βράδυ. (βλ. φωτό) Η Szechenyi lanhid είναι η πιο εντυπωσιακή. Πάρτε καλή φωτογραφική, αξίζει τον κόπο.

Επισκεφτείτε αν έχετε χρόνο το νησί της Μαργαρίτας, ένα νησί στη μέση του Δούναβη που συνδέεται με γέφυρα τόσο με την Βούδα όσο και με την Πέστη (συγκοινωνία και εδώ, λεωφορείο 26 από την στάση μετρό (Nyugati αν θυμάμαι καλά αλλά σίγουρα μπλε γραμμή, ξεκινά από εκεί) θα γεμίσει το μάτι σας πράσινο και κίτρινο αν πάτε φθινόπωρο όπως εγώ. Το έχουν μετατρέψει οι Ούγγροι ΟΛΟΚΛΗΡΟ σε ένα τεράστειο πάρκο και αθλότοπο. Μέχρι και πισίνα έχει. (και εμείς ψάχνουμε αθλότοπους με το κυάλι). Συνέχεια βλέπεις κόσμο να κάνει τζοκινγκ και μάλιστα έχει και διάδρομο με τάπητα για αυτούς (!!), όπως και κάγκελα για να κάνουν τις διατάσεις τους !!!!


Φαγητό:

Διάσημη είναι η σούπα goulash (γκούλας) σαν πιάτο της Ουγγαρίας αλλά δεν είναι κάτι φοβερό. Ζωμός με ψιλοκομμένο βρασμένο βοδινό, πατάτες και καρότο με αρκετό πιπέρι και πάπρικα για γέυση αλλά όχι καυτερό. Knorr δεν είχε πάντως. Για πρώτο πιάτο πάρτε μια μικρή. Γενικά τα πιάτα τους είναι ασφαλή, με πολύ λίπος. Τη δεύτερη μέρα πήρα κοτόπουλο με χειροποίητα μακαρόνια, κόκκινη σάλτσα και λευκή σως σαν γιαούρτι από πάνω. Πολύ καλό.
Στα μαγαζάκια πουλάνε πάπρικα και αποξηραμένες κόκκινες πιπεριές (από τις οποίες βγαίνει η πάπρικα) σε όποιους τις έφερα ενθουσιάστηκε, είναι γεμάτες άρωμα και μπαίνει στα κοκκινιστά, στα al olio κτλ. Επίσης για τον πατέρα μου πήρα 2 μπουκάλια ουγγρικό κρασί, ένα Bock και ένα Tokaji. Και τα δυο είναι ουγγρικά. Αν δε βρείτε σε κάβα, θα βρείτε στο αεροδρόμιο στην επιστροφή.
Μην ξεχάσετε να πίειτε στο δρόμο κρασί ζεστό με άρωμα γαρύφαλλο. Το σερβίρουν στην Vaci και είναι πολύ καλό. Περίπου ένα ευρώ το ποτήρι.

Ντύσιμο:

Μπορώ να πω για το φθινόπωρο τουλάχιστον οτι δεν είδα ούτε μια ηλιαχτίδα και οτι το καπέλο, το κασκόλ και τα γάντια είναι must. Αγοράστε από εδώ κάτι trendy και καμαρώστε το στα βόρεια. Στην Ελλάδα θα το φορέσετε πιο σπάνια. Μην πάρετε πολλά ρούχα, θα είστε με τα ίδια και τα ίδια λόγω καιρού. Και φυρικά ομπρέλα.

Καφετέριες:

Η καφετέρια - ζαχαροπλαστείο GERBAUD στη Vorosmarty ter (τέλος κίτρινης γραμμής μετρό κοντά στη vaci) κλείνει στις 21.00. Μπήκαμε μέσα, καθίσαμε και μετά μας έδιωξαν, ενώ από τον κόσμο που ήταν ήδη εκεί ζητούσαν να φύγει (αρε Ελλαδίτσα). Γενικά δεν βρίσκαμε έυκολα καφετέρια εκτός από το Cafe de Paris στην ίδια πλατεία με πολύ ωραίο καφέ και τιραμισού και ένα άλλο καφέ που δεν του φαίνεται οτι είναι καφετέρια και βρίσκεται σε ένα σπιτάκι πίσω από την γέφυρα Erzsebet. Πολύ ζεστό και φιλικό.

Κόσμος:

Σπάνια χαμογελάει, μάλλον λόγω του καιρού, αλλά όσοι το έκαναν πήραν και tip. Είναι τυπικοί και ήσυχοι.

Και μην ξεχάσετε να γυρίσετε τα ρολόγια σας μια ώρα πίσω!!!

Ελπίζω το μπλογκάκι να βοήθησε όσους σκοπεύουν να πάνε προς τα εκεί.

Καλό ταξίδι!