ok, δεν περίμενα οτι θα το πω αυτό αλλά αν δεν ξυπνήσω πριν τις 8 την υπόλοιπη μέρα αργώ να μπω σε ρυθμό.
Έτσι και σήμερα ξύπνησα στις 11 και δεν μπορώ με τπτ να συντονίσω πόδια και χέρια για να ετοιμαστώ και να φύγω για τη δουλειά μου που ξεκινάει σε λίγη ώρα. Τα δώρα των συναδέλφων δεν τα έχω τυλίξει, φαγητό ευτυχώς ετοίμασα χθες βράδυ, η υπόσχεσή μου για σοκολατένιο κέικ πήγε άπατη και εγώ αραχτή ακόμα πίνω καφέ, αθετώντας υποσχέσεις περί υγιεινής διατροφής.
Well, well όλοι ξέρετε by now πόσο αναβλητική είμαι. Και όσο και αν το έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ξέρω οτι ποτέ δεν θα αλλάξει όσο κι αν αυτό θα καλυτέρευε τη ζωή μου. Αλλά έτσι είμαι εγώ και όσο κι αν κάποιοι ισχυρίζονται οτι είναι η μόνιμη δικαιολογία μου (ξέρεις εσύ) είναι η μόνη αλήθεια. Αφήνω λοιπόν την οργάνωση σε σένα καλέ μου φίλε και εγώ κλέβω λίγο φως από τη χαραμάδα τη ζωής. Ραχάτι.
σας φιλώ!
Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010
Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010
Είναι λίγες μέρες πρίν την Πρωτοχρονιά και λίγες ώρες πριν τα Χριστούγεννα. Έχω γυρίσει κατάκοπη από τις 2 δουλειές μου και το μόνο που ζητάω είναι λίγο ζεστό νεράκι να πλύνω το κορμάκι μου και να χουχουλιάσω γιατί έχουν μουδιάσει τα πόδια μου.
Σήμερα έπιασα τον εαυτό μου να έχει κάτσει σε μια στάση και να παρατηρεί τους ανθρώπους να περνούν. Μια γυναίκα με τακούνια κατέβηκε από μια harley, μια κοπέλα με ρώτησε για τη στάση και δεν ήξερα, κάτι φοιτητές γελούσαν δυνατά, κουστουμάτοι περπατούσαν βιαστικά και πολλά αυτοκίνητα. Το ομολογώ ήταν ωραία που πάτησα το pause. Απλά από τις πολύ σπάνιες φορές καθόμουν χωρίς να κάνω τίποτα και να κοιτάζω, να παρατηρώ. Είχα θλίψη το μεσημέρι γιατί για ακόμη μια φορά λόγω εορταστικού ωραρίου και κακού προισταμένου μου κουτσουρεύονται οι γιορτές. Μου κουτσουρεύεται η χαρά.
Το ξέρω οτι με εκμεταλλεύονται. Το ξέρω και το νιώθω. Όπως και πολλοί από σας. Και ειδικά τώρα στους χαλεπούς καιρούς. Είχα καιρό να νιώσω τέτοια οργή μέσα μου.
Σήμερα έπιασα τον εαυτό μου να έχει κάτσει σε μια στάση και να παρατηρεί τους ανθρώπους να περνούν. Μια γυναίκα με τακούνια κατέβηκε από μια harley, μια κοπέλα με ρώτησε για τη στάση και δεν ήξερα, κάτι φοιτητές γελούσαν δυνατά, κουστουμάτοι περπατούσαν βιαστικά και πολλά αυτοκίνητα. Το ομολογώ ήταν ωραία που πάτησα το pause. Απλά από τις πολύ σπάνιες φορές καθόμουν χωρίς να κάνω τίποτα και να κοιτάζω, να παρατηρώ. Είχα θλίψη το μεσημέρι γιατί για ακόμη μια φορά λόγω εορταστικού ωραρίου και κακού προισταμένου μου κουτσουρεύονται οι γιορτές. Μου κουτσουρεύεται η χαρά.
Το ξέρω οτι με εκμεταλλεύονται. Το ξέρω και το νιώθω. Όπως και πολλοί από σας. Και ειδικά τώρα στους χαλεπούς καιρούς. Είχα καιρό να νιώσω τέτοια οργή μέσα μου.
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Today's creation is...
φάβα!
Η συνταγή απλή:
500 gr φάβα
1 lt νερό
2 μικρά κρεμμύδια
αλάτι
λεμόνι
λάδι
Βάζεις τη φάβα με το νερό να βράσει και προσθέτεις τα λιωμένα κρεμμύδια μέσα, μαζί με αλάτι. Την ξαφρίζεις κανά 2 φορές και την αφήνεις να χυλώσει σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας σχετικά συχνά για να μην κολλήσει στον πάτο. Θέλει τουλάχιστον μια ώρα γιατί είναι όσπριο. Μόλις χυλώσει (όχι τελείως) την περνάς από το multi με λίγο χυμό λεμόνι (ή πολύ, ανάλογα τα γούστα). Την βάζεις σε ένα πιάτο και προσθέτεις ψιλοκομμένο κρεμμύδι, λεμόνι, λάδι, ελιές και οτι άλλο σου αρέσει.
Για gourmet πιάτο βάζεις στην συνταγή λάδι τρούφας, το δοκίμασα στο Scala Vinoteca και μου άρεσε πολύ.
Είχα να μαγειρέψω καμιά εβδομάδα και τα έκανα απόψε όλα μαζί.
Σπετσοφάι (ή έτσι το ονόμασα εγώ τουλάχιστον γιατί απλά πρόσθεσα λουκάνικο στο τουρλού), φάβα και ελβετικές τρούφες από τη Βίκυ η οποία είναι εκπληκτική σε ό,τι κάνει και το site της είναι απίστευτο γιατί σου εξηγεί αναλυτικά τι πρέπει να προσέξεις και τι όχι στις συνταγές και με έναν φιλικό αέρα, πολύ προσιτό με ποιητική διάθεση. Εκεί έμαθα π.χ. οτι η σοκολάτα κόβει αν προσθέσεις αλκοόλ αν δεν την έχεις αναμείξει με μια λιπαρή ουσία πιο πριν.
Βίκυ, congrats!
Κατά τα άλλα δεν ξέρω αν σας έχω πει τη φοβία που έχω με τους μεγάλους δρόμους και την Αττική Οδό, σήμερα έκανα ένα βήμα για να τους ξεπεράσω μιας και οδήγησα μόνη μου μέχρι το Μαρούσι για την ΟΣΣ του ΕΑΠ και γύρισα και μέσω της ίδιας οδού, οπότε αυτό για μένα είναι ένα βήμα πιο κοντά στην ελευθερία.
Σας καληνυχτίζω όλους τώρα γιατί είμαι πτωματάκι.
Η συνταγή απλή:
500 gr φάβα
1 lt νερό
2 μικρά κρεμμύδια
αλάτι
λεμόνι
λάδι
Βάζεις τη φάβα με το νερό να βράσει και προσθέτεις τα λιωμένα κρεμμύδια μέσα, μαζί με αλάτι. Την ξαφρίζεις κανά 2 φορές και την αφήνεις να χυλώσει σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας σχετικά συχνά για να μην κολλήσει στον πάτο. Θέλει τουλάχιστον μια ώρα γιατί είναι όσπριο. Μόλις χυλώσει (όχι τελείως) την περνάς από το multi με λίγο χυμό λεμόνι (ή πολύ, ανάλογα τα γούστα). Την βάζεις σε ένα πιάτο και προσθέτεις ψιλοκομμένο κρεμμύδι, λεμόνι, λάδι, ελιές και οτι άλλο σου αρέσει.
Για gourmet πιάτο βάζεις στην συνταγή λάδι τρούφας, το δοκίμασα στο Scala Vinoteca και μου άρεσε πολύ.
Είχα να μαγειρέψω καμιά εβδομάδα και τα έκανα απόψε όλα μαζί.
Σπετσοφάι (ή έτσι το ονόμασα εγώ τουλάχιστον γιατί απλά πρόσθεσα λουκάνικο στο τουρλού), φάβα και ελβετικές τρούφες από τη Βίκυ η οποία είναι εκπληκτική σε ό,τι κάνει και το site της είναι απίστευτο γιατί σου εξηγεί αναλυτικά τι πρέπει να προσέξεις και τι όχι στις συνταγές και με έναν φιλικό αέρα, πολύ προσιτό με ποιητική διάθεση. Εκεί έμαθα π.χ. οτι η σοκολάτα κόβει αν προσθέσεις αλκοόλ αν δεν την έχεις αναμείξει με μια λιπαρή ουσία πιο πριν.
Βίκυ, congrats!
Κατά τα άλλα δεν ξέρω αν σας έχω πει τη φοβία που έχω με τους μεγάλους δρόμους και την Αττική Οδό, σήμερα έκανα ένα βήμα για να τους ξεπεράσω μιας και οδήγησα μόνη μου μέχρι το Μαρούσι για την ΟΣΣ του ΕΑΠ και γύρισα και μέσω της ίδιας οδού, οπότε αυτό για μένα είναι ένα βήμα πιο κοντά στην ελευθερία.
Σας καληνυχτίζω όλους τώρα γιατί είμαι πτωματάκι.
Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010
τρουφάκια
Ναι, ναι όπως σωστά καταλάβατε τα Χριστούγεννα του δίνω και καταλαβαίνει από γλυκά αλλά προτιμώ να τα φτιάχνω γιατί κουράζομαι και τρώω λιγότερα.
Μου αρέσει πολύ να φτιάχνω λιχουδιές για τους δικούς μου.
Σας φιλώ!
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010
Είναι 3η μέρα ρεπό, και έχω συνηθίσει να ξυπνάω κατά τις 10 χωρίς τον ηλίθιο ήχο από το ξυπνητήρι, να φτιάχνω το πρωινό μου, τον καφέ μου και να μαζεύω το σπίτι που τις καθημερινές μετατρέπεται σε στάβλο.
Το κινητό μου είναι ξεχασμένο στην τσάντα, πολλές φορές δεν το ακούω. Το σταθερό μου σπάνια χτυπάει γιατί το γνωρίζουν λίγοι και όσοι το γνωρίζουν σπάνια το καλούν γιατί με έχουν συνηθίσει να λείπω μονίμως.
Μίλησα με μια γνωστή μου σήμερα η οποία εξεπλάγην όταν της είπα οτι έχω ρεπό και την καθησύχασα οτι αντί για σήμερα εργάζομαι το ερχόμενο Σάββατο, οπότε αποκατέστησα στο μυαλό της την εικόνα της εργασιομανούς που είχε για μένα.
Αν κάτσω και το σκεφτώ λίγο παραπάνω, δεν έχω "καθίσει" ποτέ στη ζωή μου. Είτε μια δουλειά του ποδαριού είτε κάτι άλλο με απασχολούσαν μονίμως και αυτή είναι η καθημερινότητά μου, ένα συνεχές τρέξιμο. Δεν θα ήθελα να αλλάξει όμως, πέρα από μερικές μέρες ανάπαυλας. Νιώθω ζωντανή με αυτό τον τρόπο.
Κάποια στιγμή σε πολύ νεαρή ηλικία, ήρθα σε επαφή με την ιδέα του θανάτου, πέθανε κάποιος γνωστός μου, δεν θυμάμαι καλά, αλλά θυμάμαι να μετράω τα χρόνια που μεσολαβούσαν μεταξύ της δικής μου ηλικίας και του ατόμου που έφυγε και ενώ σου φαίνονται πολλά συνειδητοποιείς οτι δεν είναι γιατί αναλωνόμαστε σε μια καθημερινότητα που σε ξεζουμίζει και σε αφήνει ράκος. Οπότε έγινε στόχος ζωής να κάνω όσα περισσότερα μπορούσα σε όσο χρονικό διάστημα μου περισσεύει.
Σας έριξα; Ελπίζω όχι.
Για να αλλάξουμε θέμα, πλησιάζουν οι γιορτές, ο καιρός είναι όμως φθινοπωρινός και σήμερα που είμαι ξεκούραστη θα κάνω τα περίφημα μπισκοτάκια μου με επικάλυψη σοκολάτας.
φιλιά!
Το κινητό μου είναι ξεχασμένο στην τσάντα, πολλές φορές δεν το ακούω. Το σταθερό μου σπάνια χτυπάει γιατί το γνωρίζουν λίγοι και όσοι το γνωρίζουν σπάνια το καλούν γιατί με έχουν συνηθίσει να λείπω μονίμως.
Μίλησα με μια γνωστή μου σήμερα η οποία εξεπλάγην όταν της είπα οτι έχω ρεπό και την καθησύχασα οτι αντί για σήμερα εργάζομαι το ερχόμενο Σάββατο, οπότε αποκατέστησα στο μυαλό της την εικόνα της εργασιομανούς που είχε για μένα.
Αν κάτσω και το σκεφτώ λίγο παραπάνω, δεν έχω "καθίσει" ποτέ στη ζωή μου. Είτε μια δουλειά του ποδαριού είτε κάτι άλλο με απασχολούσαν μονίμως και αυτή είναι η καθημερινότητά μου, ένα συνεχές τρέξιμο. Δεν θα ήθελα να αλλάξει όμως, πέρα από μερικές μέρες ανάπαυλας. Νιώθω ζωντανή με αυτό τον τρόπο.
Κάποια στιγμή σε πολύ νεαρή ηλικία, ήρθα σε επαφή με την ιδέα του θανάτου, πέθανε κάποιος γνωστός μου, δεν θυμάμαι καλά, αλλά θυμάμαι να μετράω τα χρόνια που μεσολαβούσαν μεταξύ της δικής μου ηλικίας και του ατόμου που έφυγε και ενώ σου φαίνονται πολλά συνειδητοποιείς οτι δεν είναι γιατί αναλωνόμαστε σε μια καθημερινότητα που σε ξεζουμίζει και σε αφήνει ράκος. Οπότε έγινε στόχος ζωής να κάνω όσα περισσότερα μπορούσα σε όσο χρονικό διάστημα μου περισσεύει.
Σας έριξα; Ελπίζω όχι.
Για να αλλάξουμε θέμα, πλησιάζουν οι γιορτές, ο καιρός είναι όμως φθινοπωρινός και σήμερα που είμαι ξεκούραστη θα κάνω τα περίφημα μπισκοτάκια μου με επικάλυψη σοκολάτας.
φιλιά!
Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010
asos
Καλημέρα, καλημέρα!!
Στις 17/11 μετά από 2 εβδομάδες καθυστέρηση, μάλλον από ΕΛΤΑ, έλαβα αυτό το τζάκετ το οποίο χάζευα επί μέρες στο asos.com και ήθελα οπωσδήποτε να το πάρω.
Διάλεξα την φτηνή αποστολή (6 ευρώ) και από τις 2/11 που το παράγγειλα, αφού ανησύχησα πολλάκις και ενόχλησα και την fellow blogger Στέλλαto το έλαβα μόνο για να διαπιστώσω οτι μου είναι ΜΙΚΡΟ! Αλλά δε φταίει το site για αυτό γιατί θεώρησα μόνη μου οτι πρέπει να πάρω ένα νούμερο μικρότερο μιας και τα UK νούμερα είναι πιο φαρδιά αλλά φευ! το πείσμα μου είναι γνωστό.
Όπως είπε και η Στέλλα, "την άλλη φορά μεζούρα!"
Ιδού και η απόδειξη μιας και το κανονικό μου νούμερο είναι 42. (Λες υποσυνείδητα να θεώρησα οτι έχω γίνει μοντελάκι??? χαχα)
Σε αυτή την περίπτωση το asos σου δίνει τη δυνατότητα να το στείλεις πίσω και να ζητήσεις τα χρήματά σου πίσω, επιστρέφονται στην κάρτα που χρησιμοποίησες για την αγορά. Βέβαια τα έξοδα αποστολής τα χρεώνεσαι εσύ και έψαξα στα ΕΛΤΑ να τα στείλω ως δέμα και είναι περίπου 24 Ευρώ - που σε καμία περίπτωση δε συμφέρει - και βρήκα μετά οτι μπορείς να το στείλεις σαν επιστολή
http://www.elta.gr/pricelist1.pdf
Βέβαια το link το βρήκα από ένα φόρουμ για αερομοντελιστές που ψάχνουν τρόπους για φθηνές αποστολές στο εξωτερικό σε περίπτωση επιστροφής εξοπλισμού και είναι από το 2008 το post αλλά καλό είναι να το έχουμε κατά νου γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Λέει οτι μπορείς να στείλεις ένα αντικείμενο σαν επιστολή και όχι σαν δέμα, που κοστίζει πολύ λιγότερο και όταν ρώτησα τον ταχυδρόμο που είναι γνωστός μου, μου είπε οτι αργεί γιατί είναι σαν επιστολή σταλμένο από την Αγγλία.
Από οτι θα δείτε όμως, υπάρχουν και επιστολές express για να είναι πιο άμεσο το refund.
Θα δείξει.. αν δεν το πουλήσω σε καμιά φίλη, θα το στείλω και θα ενημερώσω για το αποτέλεσμα.
Έτσι λοιπόν και αφού είχα απελπιστεί ανταλλάσσοντας ένα σωρό e-mail με το asos (πολύ ευγενικές απαντήσεις και μέσα σε μια ώρα παίρνεις απάντηση, αλλά αρκετά τυπικο- ειρωνικές) βρήκα ένα άλλο φθηνότερο τζάκετ το οποίο και παράγγειλα (με τη σκέψη του refund του προηγούμενου, βέβαια) και επέλεξα γρήγορη αποστολή (12 ευρώ άουτς!). Τετάρτη βράδυ το παράγγειλα, Παρασκευή πρωί το παρέλαβα!
Είναι πιο κλασικό ενώ το πρώτο είναι πιο μοντέρνο (και το είχα ερωτευτεί με την πρώτη ματιά) αλλά ταιριάζει με σχεδόν τα πάντα, πιστεύω.
Κάπου εδώ σας αφήνω, περιμένοντας γνώμες, και στο μεταξύ σας εύχομαι καλό ΣΚ, φιλώντας σας στο κούτελο!
Στις 17/11 μετά από 2 εβδομάδες καθυστέρηση, μάλλον από ΕΛΤΑ, έλαβα αυτό το τζάκετ το οποίο χάζευα επί μέρες στο asos.com και ήθελα οπωσδήποτε να το πάρω.
Διάλεξα την φτηνή αποστολή (6 ευρώ) και από τις 2/11 που το παράγγειλα, αφού ανησύχησα πολλάκις και ενόχλησα και την fellow blogger Στέλλαto το έλαβα μόνο για να διαπιστώσω οτι μου είναι ΜΙΚΡΟ! Αλλά δε φταίει το site για αυτό γιατί θεώρησα μόνη μου οτι πρέπει να πάρω ένα νούμερο μικρότερο μιας και τα UK νούμερα είναι πιο φαρδιά αλλά φευ! το πείσμα μου είναι γνωστό.
Όπως είπε και η Στέλλα, "την άλλη φορά μεζούρα!"
Ιδού και η απόδειξη μιας και το κανονικό μου νούμερο είναι 42. (Λες υποσυνείδητα να θεώρησα οτι έχω γίνει μοντελάκι??? χαχα)
Σε αυτή την περίπτωση το asos σου δίνει τη δυνατότητα να το στείλεις πίσω και να ζητήσεις τα χρήματά σου πίσω, επιστρέφονται στην κάρτα που χρησιμοποίησες για την αγορά. Βέβαια τα έξοδα αποστολής τα χρεώνεσαι εσύ και έψαξα στα ΕΛΤΑ να τα στείλω ως δέμα και είναι περίπου 24 Ευρώ - που σε καμία περίπτωση δε συμφέρει - και βρήκα μετά οτι μπορείς να το στείλεις σαν επιστολή
http://www.elta.gr/pricelist1.pdf
Βέβαια το link το βρήκα από ένα φόρουμ για αερομοντελιστές που ψάχνουν τρόπους για φθηνές αποστολές στο εξωτερικό σε περίπτωση επιστροφής εξοπλισμού και είναι από το 2008 το post αλλά καλό είναι να το έχουμε κατά νου γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Λέει οτι μπορείς να στείλεις ένα αντικείμενο σαν επιστολή και όχι σαν δέμα, που κοστίζει πολύ λιγότερο και όταν ρώτησα τον ταχυδρόμο που είναι γνωστός μου, μου είπε οτι αργεί γιατί είναι σαν επιστολή σταλμένο από την Αγγλία.
Από οτι θα δείτε όμως, υπάρχουν και επιστολές express για να είναι πιο άμεσο το refund.
Θα δείξει.. αν δεν το πουλήσω σε καμιά φίλη, θα το στείλω και θα ενημερώσω για το αποτέλεσμα.
Έτσι λοιπόν και αφού είχα απελπιστεί ανταλλάσσοντας ένα σωρό e-mail με το asos (πολύ ευγενικές απαντήσεις και μέσα σε μια ώρα παίρνεις απάντηση, αλλά αρκετά τυπικο- ειρωνικές) βρήκα ένα άλλο φθηνότερο τζάκετ το οποίο και παράγγειλα (με τη σκέψη του refund του προηγούμενου, βέβαια) και επέλεξα γρήγορη αποστολή (12 ευρώ άουτς!). Τετάρτη βράδυ το παράγγειλα, Παρασκευή πρωί το παρέλαβα!
Κάπου εδώ σας αφήνω, περιμένοντας γνώμες, και στο μεταξύ σας εύχομαι καλό ΣΚ, φιλώντας σας στο κούτελο!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)