Έχουν βάλει μια τεράστεια μπάλα και πας και γράφεις επάνω με μαρκαδόρο ευχές για την πορεία της Εθνικής στο Euro.Παίχτηκε και το νέο σποτάκι από τη Nοva αλλά είναι παλιό το αστείο και δεν έπιασε και τόσο αυτή τη φορά με τον Σάββα.Έγραψα και εγώ παρόλο που δεν ασχολούμαι πολύ αλλά να.. θυμάμαι το 2004 που έτρεχα σαν τρελή με την Ελληνική σημαία στις πλάτες στη Συγγρού και ακούγαμε Sport FM.Γενικά η πλατεία Κοραή είναι τόπος συνάντησης και εκεί γίνεται και η εφημεριδομαχία. Όποιος προλάβει την LIFO και Athens Voice είδε. Αφού τις έπαιρνα και τις δυο μανιωδώς και όταν συνειδητοποίησα οτι γίνονταν ανάρπαστες βαρέθηκα να ασχολούμαι γιατί εκνευριζόμουν που δεν έβρισκα.Στην πλατεία μπορείς να πιεις καφέ στα Starbucks, να πληρώσεις τις κάρτες σου στα ATM των τραπεζών, να κάνεις ανάληψη, να δοκιμάσεις δροσερές σαλάτες και υπέροχες κρέπες στο Green, να δώσεις ραντεβού, να χρησιμοποιήσεις το μετρό, να συμμετέχεις σε events όπως το παραπάνω, να κάνεις πλάκα με τον κεφάτο περιπτερά που του ζητάς εισητήριο και σε ρωτάει: "Για Μαλδίβες;"Γυρνάς το βλέμμα και βλέπεις χαλαρούς φοιτητές της Νομικής να περιφέρονται ντυμένοι στην τρίχα οι περισσότεροι, ειδικά οι κοπέλες, δικηγόρους και τραπεζικούς να χτυπάνε τα τακούνια πάνω - κάτω, πάνω - κάτω, από κτίριο σε κτίριο, δημοσιοσχεσίτες γραβατωμένους να συναντιούνται και να το παίζουν cool τάχα μου οτι απολαμβάνουν την παρέα ενώ θα προτιμούσαν να είναι αραχτοί στο γραφιάκι τους ή ακόμα καλύτερα στο σπίτι τους.Δεν περνάω και την καλύτερη μου φάση...Έχω ξεχάσει πως ειναι να διασκεδάζεις τελευταία.
Είναι κακό που δεν μου αρέσουν τα μωρά;Πειράζει που δεν αντέχω τη μυρωδιά του σκατού;Πειράζει που δεν τρελαίνομαι να με περιλούζουν με εμετό;Είναι κακό που εκνευρίζομαι όταν κλαίνε γιατί πρέπει να κοιμηθώ;Η μαμά του επί σειράν ετών φίλου μου λέει πως οι κακοί άνθρωποι δεν πάνε τα μωρά.Μεγαλύτερη προπαγάνδα δεν υπάρχει. Η προπαγάνδα της πεθεράς που περιμένει να δει εγγόνι. Η δική μου μαμά αναρωτιέται αν το βιολογικό μου ρολόι είναι χαλασμένο. Εγώ από την άλλη τους απαντώ "να κάνετε τη δουλειά σας και να με αφήσετε στην ησυχία μου"Γιατί, πες πως κάνω τώρα ένα παιδί. Στα 30 μου αποφασίζω να πάω ταξίδι στη Μαδρίτη. Ποιός θα το προσέχει; Η μανούλα; ΟΟΟχιιι! Θα είναι πολύ κουρασμένη. Η πεθερούλα;;; Εκεί να δεις κούραση. Ο παιδικός σταθμός; Θα με βαραίνει η κατάρα της μάνας που θα αφήσω το παιδί μου στους 5 δρόμους και θα φύγω στα ξένα συν οτι θα το πληρώσω χρυσάφι το ταξίδι γιατί από κάπου πρέπει να πληρωθεί και ο παιδικός σταθμός.Οπότε μένω Ελλάδα, μου μένει απωθημένο, βάζω τη ζωή μου στον πάγο και αρχίζω να αντιπαθώ το παιδί μου. Οπότε ξεσπάω πάνω του. Γιατί νομίζεις οτι οι μανάδες όταν δεν γίνεται το δικό τους σου λένε: " Εγώ που σε μεγάλωσα, που άφησα καριέρα και σπουδές για χάρη σου, θα βγεις με τον άχρηστο/πας διακοπές μόνη/παντρευτείς με πολιτικό γάμο/βάλεις σκουλαρίκι στη μύτη κ.ο.κ.?"Γιατί έχουν απωθημένα που δεν έζησαν όσα ήθελαν γιατί εσύ τους δέσμευες μικρή.Επομένως θα κάνω παιδιά όταν αποδεχτώ το γεγονός οτι θα κάνω τρελές θυσίες και βρω μια μέση λύση για να περνάω και εγώ καλά. Έτσι ώστε να μην του λέω βλακείες και το κάνω να νιώθει τύψεις για ψύλλου πήδημα.Επίσης ξενερώνω απίστευτα όταν βλέπω κάτι γνωστές μου να κάνουν σαν παλαβές όταν βλέπουν ξένο μωρό στο δρόμο. Εγώ κάνω έτσι όταν βλέπω τα ανήψια μου και όχι και για πολλή ώρα. Αλλά είναι ΑΝΗΨΙΑ ΜΟΥ! Μια διαφορά όσο να 'ναι υπάρχει!Άλλες βλέπουν μωρό και κάνουν λες και το γεννήσανε αυτές. Θυμάμαι μια πρώην φίλη μου που έκανε σαν χαζή όταν έβλεπε καρότσι. Κου-πε-πε και μαλακίες τούμπανο!Η καλύτερη περίπτωση είναι οι τύπισσες που δεν τρελαίνονται με τα μωρά αλλά τους κάνουν παιχνίδια όταν είναι μπροστά η μάνα για να τις συμπαθήσει.. Τελείως ηλίθιο και να ξέρεις οτι όση μητρική αποβλακωμάρα και να υπάρχει η άλλη καταλαβαίνει το αυθόρμητο "κου-πε-πε" από το επιτηδευμένο. Και γίνεσαι ρόμπα. Τελεία.Αν κρίνω όμως από το πόσο αγαπώ το γάτο μου και πόσο τον φρόντιζα όσο σιχασιάρα και να είμαι, είμαι σίγουρη οτι παιδιά θα αποκτήσω.Αλλά αυτό δεν χρειάζεται να το ξέρει η μητέρα μου, έτσι;Ή μήπως αγαπώ το γάτο μου γιατί οι γάτες καθαρίζονται μόνες τους;;;;ΧΜμμμ..
Δεν ξέρω πότε ακριβως αλλά όταν περάσουν καμιά 10αρια χρονια και κοιτάξεις πίσω μπορείς να δεις ποιός είσαι μέσα απο τα μάτια των άλλων.Βάζεις τον εαυτό σου μπροστά από ένα καθρέφτη. Αν κοιτάξεις με τα μάτια των άλλων θα δεις ποιός είσαι πραγματικά. Αν κάνεις το λάθος και κοιτάξεις με τα δικά σου υποκειμενικά μάτια θα δεις τα λάθη σου. Και θα απογοητευτείς. Είναι τρομερό πόσο αυστηροί είμαστε με τον εαυτό μας και πόσο περισσότερο ελαστικοί είμαστε με τους άλλους. Ίσως επειδή πέρα από κάθε αλτροϊσμό είμαστε εγωιστικά πλάσματα και θέλουμε το καλύτερο για μας και δεν μας νοιάζουν και τόσο οι άλλοι. Αν όμως είναι έτσι γιατί πληγώνουμε αυτόν με τον οποίο συμπορευόμαστε και θα συμπορευόμαστε τόσα χρόνια;Μίλησα για αλτρουϊσμό και μια πελάτισσα σήμερα επειδή ζαλιζόμουν πήγε και μου αγόρασε φυσικό χυμό και ένα μπουκαλάκι νερό. Και αισθάνθηκα τόσο μικρή κοντά της, τότε.Μου λέει κάθε μέρα "καλημέρα" και "καλή δουλειά". Δεν την έχω δει ποτέ κατσούφα. Αγγελική τη λένε και δουλεύει στο ΤΕΕ στον 4ο.Στην υγειά σου Αγγελικούλα!Ο Θεός να σε έχει καλά!
Τίποτα σπουδαίο μόνο μια μικρή βολτίτσα στη λιακάδα, πάρα πολλοί κρατούσαν λουλούδια, χαίρομαι που κάποιοι κρατούν τις παραδόσεις.Εχω χωθεί με τα μούτρα στα βιβλία και συνειδητοποιώ οτι ίσως να είμαι πια μεγάλη για διαβάσματα, κουρασμένη νιώθω. Πιθανόν σε μια από τις 2 Θ.Ε να αποτύχω φέτος γιατί δεν οργανώθηκα σωστά. Όμως έχω 2 μήνες περίπου μέχρι την εξεταστική και ίσως (ίσως λέω) αν διαβάζω κάθε μέρα να τα καταφέρω στο τέλος - ποιός ξέρει;Το σίγουρο είναι οτι δεν θα έχω και τις τρελές εξορμήσεις το Μάϊο. (με το καλό μας μπήκε βλέπω)Πιθανόν να φταίει και η δεύτερη δουλειά τι να πω..Έλεος κε Καθηγητάαααα!!!!
Η Αθήνα τέλεια!Λιγοστά αυτοκίνητα στους δρόμους, με τη συγκοινωνία είσαι σε 15 λεπτά το πολύ στο σπίτι σου, απόλυτη ηρεμία στη γειτονιά, πολλές θέσεις πάρκινγκ, σαν Δεκαπενταύγουστος ένα πράγμα.Εργαζόμουν σήμερα.Μέχρι και ο Βενέτης απέναντι κλειστός ήταν αλλά εγώ δούλευα ( ή σκότωνα μύγες όπως το πάρει κανείς)Το καλύτερο όταν ξεμένεις πίσω, όταν όλοι οι άλλοι παίρνουν άδεια και εσύ είσαι εδώ είναι να το διακωμωδείς. "To make the best of it".Είναι ώρα να δεις εκείνη την ωραία ταινία, να περιποιηθείς τον εαυτό σου με μπουρμπουλίθρες από αφρόλουτρο και μυρωδάτες κρεμούλες, να κάνεις βόλτα ανέμελη, να ακούσεις την σπάνια αυτή ησυχία της πόλης, να χαζέψεις βιτρίνες και να χαρίσεις το πιο όμορφο χαμόγελο στο σερβιτόρο που θα εργάζεται για να σου φέρει το αχνιστό σου καπουτσίνο ενώ εσύ θα έχεις σχολάσει. Να φτιάξεις εκείνη τη συνταγή που ήθελες, να μαζέψεις το σπίτι, να ασχοληθείς χωρίς δικαιολογίες σε εκείνη την εργασία που είσαι σίγουρος οτι θα πάρεις 10άρι αν μελετήσεις πραγματικά.Η γκρίνια είναι για τους αδύναμους - όχι πως δεν γκρινιάζουμε όλοι πότε - πότε, δείγμα ανθρώπινης φύσης γαρ - η χαρά της ζωής κρύβεται σε πολύ μικρότερα πράγματα από οτι νομίζουμε.
Η αλήθεια είναι οτι δε νηστεύω.Κι όταν το λέω με κοιτάνε λοξά.Η κοπέλα που ήρθε στο κατάστημα για μια μεταβίβαση, ένας ηλικιωμένος κύριος, η πωλήτρια στο γωνιακό φούρνο.Κι όταν κάποιοι νηστεύουν τρώνε περισσότερο και πιο λαίμαργα από κάθε φορά.Καταναλώνουν ολόκληρα κιλά ξηρούς καρπούς, καρβέλια από ψωμί και χούφτες με ελιές.Τελικά αρκεί να μην τρως κρέας και γαλακτοκομικά;Δεν νηστεύω συχνά. Δε μου αρέσει να υποκρίνομαι. Όταν το κάνω όμως αποφεύγω την υπερβολή και τα πάθη μου. Δε γεμίζω το πιάτο μου με ένα βουνό από μακαρόνια με το πρόσχημα οτι είναι νηστίσιμα. Τρώγω μικρές μερίδες, αποφεύγω τη λαιμαργία, νιώθω τη στέρηση και μέσα από αυτή καταλαβαίνω τη θυσία των υλικών για την χάρη των άυλων μα πιο ουσιωδών.Είχα χάσει την πίστη μου νόμιζα. Μέχρι που μου είπαν" ο διάβολος χαίρεται όταν ο άνθρωπος απελπίζεται"Εγώ ξέρω ένα πράγμα: Η διαβολή βρίσκεται μέσα στον καθένα. Στην απογοήτευση, στην εκδίκηση, στα ποταπά συναισθήματα που κατακλύζουν τον άνθρωπο γιατί έτσι είναι η φύση του.Η νίκη του καλού φαίνεται στις πράξεις μας. Στο πως θα αντιμετωπίσουμε τη διαβολή, αν θα απλώσουμε το χέρι για βοήθεια, αν θα χαμογελάσουμε αντί να απογοητευτούμε και αν θα δούμε το καλό μέσα σε χαλεπούς καιρούς.Το καλό δεν είναι κραυγαλέο.Το είδα τις προάλλες στο βλέμμα του μεσήλικα που με έκλεισε με το αυτοκίνητό του, μου ζήτησε συγνώμη και μου ευχήθηκε "Καλό Πάσχα"..... όπως εύχομαι και εγώ σε σας.
.. Με πονοκέφαλο, πολύ "μάτι", ξεματιάσματα και εμετό.Τέλεια!Τα τελευταία νέα;- ο προϊστάμενος βάζει "χέρι" στα bonus μας - έτσι μου είπε ο "από πάνω του"- η φιλενάδα μου βάζει τα όριά της- Σέρνεται γαστρεντερίτιδα- η αδερφή μου μπαίνει στο χειρουργείο για αφαίρεση κυστοαδενώματος (κράτα γερά sistroni)- το ψυγείο μας τα έφτυσε πάλι- δεν διάβασα καθόλου το διήμερο λόγω αδιαθεσίας
Και αύριο δουλειά πάλι..
Κλαψ
